Hugo Borchardt 5 Juli 1895

Rik Van Bruaene 17 Juni 2003

Het gebruik van een staal penetrator voor het doorboren van bepantsering is voor militaire munitiesoorten reeds jaren bekend. 

Eén van de oudste voorbeelden wordt beschreven in het Zwitsers octrooidocument CH 10770 van 5 Juli 1895 op naam van Hugo Borchardt. Dit principe vormt de basis van vrijwel alle pantserborende projectielen.

Echter door zijn primitieve uitvoering zijn er reeds verschillende octrooidocumenten beschikbaar die een moderne variant zijn op dit principe.

De oorspronkelijke Borchardt uitvoering was bestemd voor kanon obussen en infanteriepatronen waardoor deze niet efficiënt toe te passen was in handvuurwapenkalibers

In de loop der jaren werden er verschillende verbeteringsoctrooien toegekend aan verschillende personen, echter geen enkel van hun technieken kon met voldoende efficiëntie toegepast worden in de beperkte ruimte van een handvuurwapenkaliber patroon.

Om het principe van een staal penetrator toe te passen met het maximum aan efficiëntie in de beperkte ruimte van een handvuurwapen kaliber patroon moesten er een aantal nieuwe technieken uitgevonden worden. Deze nieuwe technieken werden samengevat in een nieuw octrooi op naam van Rik Van Bruaene.

Dit octrooi omvat alle technische eigenschappen van de penetrator en de accelerator (sabot). Alle technische eigenschappen van het samengestelde projectiel.

In de conclusies zijn alle mogelijke veranderingen in maten, vorm en samenstelling opgenomen. Het gebruik van andere materialen doet geen afbreuk aan het octrooi.

Dit Belgisch octrooi geld niet alleen voor de productie maar ook voor de verdeling over het Belgische grondgebied.